«Βιολάντα» Η Βάρδια του Θανάτου για τις 5 γυναίκες των Τρικάλων

 Κείμενο φόρο τιμής στις μητέρες που άφησαν την τελευταία πνοή τους σε μια βάρδια χωρίς επιστροφή

Κείμενο της Χριστίνας Γαλανοπούλου & η τοποθέτηση της «Εφημερίδας Σφυγμός» 

Η Γενέτειρα μού πενθεί....Βαρύ Πένθος στην κοινωνία των Τρικάλων.

«ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ!»

     

Βαρύ το Πένθος για όλη την Ελλάδα .

Οι οικογένειες δεν ξέρουν από που να πιαστουν.... από που να μαζέψουν κομμάτια τους.

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η καθημερινή ρουτίνα της δουλειάς μετατράπηκε σε τραγωδία.

Πέντε γυναίκες δεν γύρισαν ποτέ σπίτι.

Γυναίκες που πήγαν στη βάρδια τους για το μεροκάματο, για τα παιδιά τους, για τη ζωή που έχτιζαν σιωπηλά.

Μητέρες,κόρες, Σύζυγοι, Σύντροφοι.

Στη δύσκολη αυτη στιγμη εκφραζω τα Ειλικρινή μου Συλλυπητήρια με απόλυτο σεβασμό στις οικογένειές τους.

Αιωνία τούς η μνήμη.

Δεν υπάρχουν λόγια ....

****(πριν λίγο καιρό ζητήθηκε από πολυεθνική να αγοράσει την επιχείρηση και ο Ιδιοκτήτης αρνήθηκε.....) Λέω εγώτώρα.......

Η τοποθέτηση της εφημερίδας Σφυγμός για το Άδικο τέλος τους

Η τραγωδία που εκτυλίχθηκε στα Τρίκαλα με τον θάνατο των πέντε γυναικών, εργαζομένων στο εργοστάσιο «Βιολάντα», παραμένει μια ανεξίτηλη πληγή στη συλλογική μνήμη. Το κείμενο αυτό αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε εκείνες τις μητέρες που ξεκίνησαν για το μεροκάματο της επιβίωσης, αλλά δεν επέστρεψαν ποτέ στο σπίτι τους.

Η «Βάρδια του Θανάτου»

Ήταν η στιγμή που η καθημερινή ρουτίνα της βιοπάλης μετατράπηκε σε εφιάλτη. Οι πέντε γυναίκες, σύμβολα της εργαζόμενης μητέρας που αγωνίζεται κάτω από αντίξοες συνθήκες για το μέλλον των παιδιών της, έχασαν τη ζωή τους σε ένα δυστύχημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο.

• Η Θυσία: Πέντε ζωές που χάθηκαν στον βωμό της εργασίας, αφήνοντας πίσω ορφανά παιδιά και απαρηγόρητες οικογένειες.
• Η Μνήμη: Η τοπική κοινωνία των Τρικάλων και ολόκληρη η χώρα θυμούνται τον αγώνα τους, μετατρέποντας τον πόνο σε αίτημα για ασφάλεια και αξιοπρέπεια στους χώρους εργασίας.

 ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΣΦΥΓΜΟΣ

Όπως αναφέρεται σε αφιερώματα τοπικών μέσων, όπως το TrikalaVoice και το Trikalaola, η θυσία τους υπενθυμίζει το βαρύ τίμημα που πληρώνουν συχνά οι γυναίκες της επαρχίας στην προσπάθειά τους να στηρίξουν τα νοικοκυριά τους.

Αιωνία τους η μνήμη.