Ο Συντάκτης του κειμένου αναλύει τους μηχανισμούς που ελέγχουν τη μάζα και προτάσσει τον Εθνικισμό ως τη μόνη διέξοδο προς τη δημιουργία και την εξέλιξη.
Η ψήφος δεν είναι fast food. Με την πάροδο των ετών και με την ωρίμανση που έρχεται όσο προχωράμε ηλικιακά, εκείνο που απασχολεί αρκετούς ανθρώπους είναι πόσο η πίεση του τρόπου ζωής έχει οδηγήσει όλους μας σε βιαστικές και περισσότερο ενστικτώδεις αποφάσεις για τη ζωή μας. Η ταχύτητα με την οποία εξελίσσονται τα γεγονότα στις μέρες μας οδηγεί σε επιλογές που δεν έχουμε φιλτράρει και επεξεργαστεί κατάλληλα στον εγκέφαλό μας.
ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ «ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ »
Αυτό ασφαλώς
μας ωθεί σε εσφαλμένες αποφάσεις ή τουλάχιστον σε κατευθύνσεις
που, στην πιο ασφαλή περίπτωση, διατηρούν τη ρουτίνα. Ο άνθρωπος,
λόγω της ταχύτητας με την οποία κινείται μέσα στην καθημερινότητά του, άρχισε
να συμπεριφέρεται περισσότερο ρομποτικά και λιγότερο
ανθρώπινα. Η συμπεριφορά αυτή και η ταχύτητα ευνοεί, φυσικά, εκείνους
τους σκοτεινούς μηχανισμούς που κινούν τα νήματα και ελέγχουν
το σύστημα.
Ο άνθρωπος
που βασίζεται στο ένστικτο και καθόλου στη λογική,
δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη σωστή από τη λάθος επιλογή, διότι πρέπει να κινηθεί με
ταχύτητα, σαν να μην υπάρχει αύριο. Αυτό συμβαίνει στις διαπροσωπικές
σχέσεις, είτε έχει να κάνει με σύντροφο, είτε με φιλίες, ή ακόμα και
σε επαγγελματικό επίπεδο. Ακόμα και ως καταναλωτής, ο
άνθρωπος λειτουργεί περισσότερο με το ένστικτο.
Μπαίνεις ακόμα
και για να επιλέξεις τρόφιμα, είδη ένδυσης και οποιοδήποτε άλλο προϊόν είναι
απαραίτητο για την καθημερινότητά σου, και η επιλογή γίνεται περισσότερο μηχανικά και
πολύ λιγότερο συνειδητά. Αυτό συνεπάγεται πως και οι υπόλοιπες
επιλογές της μεγάλης μάζας γίνονται με διαδικασία fast
track. Μιας που αναφέρθηκα σε διαδικασίες ταχείας διεκπεραίωσης, να μην
παραλείψω ν’ αναφερθώ φυσικά και στον τρόπο που λαμβάνονται και οι δικαστικές
αποφάσεις ή το πώς περνάνε σε παγκόσμια κλίμακα νέες
νομοθεσίες, όπου κι εκεί όλα φαίνεται να μπαίνουν στη μηχανή του
κιμά.
Ο τρόπος με τον οποίο θα κινηθούμε και στο χώρο των επιλογών μας είναι περισσότερο με στόχο κάποια βραχυπρόθεσμα οφέλη, δίχως όμως να σκεφτόμαστε αν αυτή η επιλογή μπορεί στη συνέχεια να αποδειχτεί λάθος και να έχει καταστροφικές συνέπειες μακροπρόθεσμα. Το σύστημα πλέον, σε παγκόσμια κλίμακα, είναι εκείνο που βολεύεται από αυτού του είδους τις επιλογές, που ξεκινούν από το προσωπικό επίπεδο για να καταλήγουμε σε εσφαλμένες κινήσεις και σε επίπεδο κρατών.
Όσο περνούν
τα χρόνια, οι αποφάσεις που λαμβάνονται —πως οι λύσεις σε κάθε διένεξη είναι
τα όπλα και ο νόμος του ισχυρού— μας οδηγούν με
μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Με βάση τον ενστικτώδη μπούσουλα,
το πλέον επικίνδυνο είναι οι επιλογές με βάση τη δύναμη της συνήθειας.
Η λέξη αυτή αποτελεί και το μεγαλύτερο εμπόδιο για την εξέλιξη.
Ο παγιδευμένος
πολίτης, μέσα στην καθημερινότητά του και με περιορισμένες πλέον τις
ελπίδες του, κινείται μέσα σε ένα πολύ περιορισμένο πλαίσιο. Πέρα
από τη δυνατότητα για ώριμη σκέψη, έχει περιοριστεί και η ορθότητα
της κρίσης. Με τον ίδιο τρόπο, ο κόσμος και σε πολύ μεγάλο βαθμό ο Έλληνας,
που φαίνεται να συμβιβάζεται με τη συνήθεια όλο και περισσότερο, σπεύδει λοιπόν
να πάει και στην κάλπη —ή σε πολλές περιπτώσεις και να μην πάει καθόλου.
Όταν
πηγαίνει, είναι η δύναμη της συνήθειας που τον καθιστά αιχμάλωτο να
επιλέγει πως θα τον σώσουν εκείνοι που τον έχουν φέρει σε δυσμενή θέση.
Όπως συνήθεια είναι να έχει ριζώσει μέσα σου η πεποίθηση πως «όλοι
είναι ίδιοι», οπότε αδιαφορεί.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
Οι εθνικιστές είναι
εδώ για να βγάλουν τη λέξη συνήθεια από την καθημερινότητα του
Έλληνα και γι’ αυτό το λόγο δέχονται έναν ανηλεή πόλεμο από το
σύστημα της συνήθειας. Ο εθνικισμός είναι εδώ για να βάλει τον
Έλληνα στο δρόμο της εξέλιξης και της δημιουργίας μιας
πατρίδας που θα έχει αύριο. Που δεν θα τελματώνει στο βούρκο της
συνήθειας και της πολιτικής δυσωδίας…
Τρύφων
Μπουγάς
Μέλος ΕΣ Εθνικού Μετώπου
0 Σχόλια