Kαταγγελία: Eργαζόμενοι κλαίνε στο “Σκλαβενίτη” – Προσβολές & Eπιθέσεις από προϊσταμένους

 

Ανοίγει περισσότερο η «βεντάλια των καταγγελιών» για όσα συμβαίνουν εντός των τειχών του Σκλαβενίτη.

Αστερισμός των Εορτών 

Οι περισσότερες εξ’ αυτών γίνονται ανώνυμα, πλέον -για προφανείς λόγους- αλλά οι λεπτομέρειες που βγαίνουν προς τα έξω είναι αποκαλυπτικές του κλίματος σε πολλά καταστήματα, με καταστάσεις που κρούουν τουλάχιστον… «καμπανάκι» προς τη διοίκηση!

Δείτε λοιπόν νέα καταγγελία που αναρτήθηκε στην σχετική ομάδα στο fb και η οποία αναφέρεται σε άκρως προσβλητικές εκφράσεις μπροστά σε «συναδέλφους, συνεργάτες, προμηθευτές, πελάτες… σε κλάματα σε διαλείμματα κ.α.»

 Η καταγγελία:

 Γιατί πρέπει να σκύβω το κεφάλι σε κάθε προσβολή σε κάθε επίθεση;

Γιατί πρέπει να κλείνει τα μάτια σε όλη τη σάπια κατάσταση στα καταστήματα;

Γιατί πρέπει να υπάρχουν στα καταστήματα άτομα έτοιμα να παραιτηθούν να κλαίνε στα διαλείμματα να μεταφέρουν την ψυχολογική πίεση στο σπίτι τους στην οικογένεια τους;

«Καλές γιορτές σε όλους με υγεία και χαρά….θα μπορούσα να γράφω σελίδες ατελείωτες για τις συνθήκες εργασίας στην εταιρεία Σκλαβενίτης… εννοείται ότι οι πληρωμές είναι στην ώρα τους για ότι δουλέψουμε, δώρα επιδόματα χρήματα για ψώνια στις προπληρωμένες, αλλά μέχρι εκεί.

Η εταιρεία αυτή τη στιγμή είναι σαν μια λίμνη που έχει ήρεμη επιφάνεια πανέμορφη με φοβερά τοπία γύρω της αλλά αν βουτήξεις το κεφάλι μέσα στο νερό θα αντικρίσεις την θολούρα την λάσπη κτλ…. δεν ξέρω αν είμαι ο κατάλληλος να κρίνω τις καταστάσεις αλλά πιστεύω με μια προϋπηρεσία 23 χρόνων σε διευθυντικές θέσεις στους μεγάλους ανταγωνιστές μπορώ να έχω άποψη…

Σε καταστήματα της Αθήνας στα οποία εργάστηκα πέρα από την μηδενική σχεδόν εκπαίδευση και τις μεγάλες απαιτήσεις υπήρχαν καθημερινά συμπεριφορές προϊσταμένων και διευθυντικών στελεχών απαξιωτικές προς τον απλό εργαζόμενο με προσβλητικές εκφράσεις μπροστά σε συναδέλφους συνεργάτες προμηθευτές πελάτες… αναφορικά προς εμένα εκφράστηκαν μερικές όπως:

“δεν ξέραμε να σε ρωτήσουμε πότε να σου βάλουμε ρεπό, το πρόγραμμα εγώ το βγάζω αν σου αρέσει, είσαι ένα τίποτα και όσο περνάει από το χέρι μου θα παραμείνεις έτσι, ο κύριος Μάκης δεν ξέρει καν ότι υπάρχεις ενώ εγώ είμαι εδώ τόσα χρόνια….”

Γραπτή επίπληξη ήταν το αποτέλεσμα του να μην κρατάς το στόμα σου κλειστό και να ζητάς το δίκιο σου.. δήθεν ότι δεν ακολουθώ τους κανονισμούς εργασίας της εταιρείας…

Ένα χαρτί το οποίο με ακολουθεί ακόμα και σήμερα… παράσημο για τον ιδρώτα και την στήριξη στο εκάστοτε κατάστημα…

Όταν ζήτησα να είμαι το προβλεπόμενο πρόγραμμα μια εβδομάδα πρωί μια απόγευμα λόγω δεύτερης δουλειάς, ενός μισθού κοντά στο μέσο όρο της αγοράς και 3 παιδιών, η απάντηση που έλαβα από υπεύθυνο πόστου ήταν “δεν με ενδιαφέρει αν δεν έχεις λεφτά εγώ θα κάνω αυτό που με βολεύει γιατί έχω χτίσει ένα όνομα και θέλω να ανέβω…” οκ δεκτό αλλά στην δική μου πλάτη;

Μετά από 1.5 χρόνο πίεσης βγήκε η μετάθεση για επαρχία με σκοπό μια καλύτερη ζωή για την οικογένεια… είπα θα αναπνεύσω επιτέλους αποκλείεται να είναι τόσο χάλια…

Δυστυχώς η κατάσταση εδώ είναι πραγματικά απερίγραπτη… περιφερειακή διευθύντρια καταστήματος που από την πρώτη μέρα, ενώ ο τελευταίος διευθυντής είχε στείλει αξιόλογη άριστη και ανέφερε ξεκάθαρα ότι μπορώ να εξελιχθώ λόγω γνώσεων και εμπειρίας, ξεκίνησε προσωπική επίθεση, ζήτησε να μην ασχολούμαι με τίποτα άλλο εκτός από το φόρτωμα και την τακτοποίηση της αποθήκης ενώ προσπάθησα να βοηθήσω σε όλα τα πόστα…

Συνεχίστηκε με ολόκληρη συνάντηση σχετικά με την επίπληξη ενώ αγνόησε επιδεικτικά την αξιολόγηση μου. Φραστικές επιθέσεις λεκτικές επιπλήξεις προβλήματα με αλλαγές προγράμματος ρεπο, καμία δυνατότητα επιλογής άδειας καλοκαιριού απλά ανακοίνωση, διαφήμιση της φιλικής σχέσης με τον περιφερειάρχη και των γνωστών εντός της εταιρείας κτλ κτλ.

Και όλα αυτά από μια διευθύντρια που ήταν παρών – απών στο κατάστημα με διαλείμματα για φαγητό γυμναστήριο υποχρεώσεις και ωράρια που δεν ξεπερνούσαν τις 6-7 ώρες!

Αλλαγή καταστήματος εντός της ίδιας πόλης χωρίς επιλογή άρνησης έγινε στο 5 μηνο γιατί δεν μπορούσα να μην υποστηρίξω την άποψή μου, κάτι το οποίο ενοχλούσε.

Έχω ζητήσει συνάντηση με περιφερειάρχη μιας και έχουμε δύο εδώ κανένα ενδιαφέρον εννοείται πήρα τηλέφωνο στα κεντρικά στη διεύθυνση προσωπικού και εκεί βρήκα τοίχο και καμιά διάθεση συζήτησης, απλά με παρέπεμψαν στον περιφερειάρχη.

Θέλω να ζητήσω συνάντηση με τον ίδιο τον ιδιοκτήτη απλά να μου εξηγήσει:

Γιατί πρέπει να σκύβω το κεφάλι σε κάθε προσβολή σε κάθε επίθεση;

Γιατί πρέπει να κλείνει τα μάτια σε όλη τη σάπια κατάσταση στα καταστήματα;

Γιατί πρέπει να υπάρχουν στα καταστήματα άτομα έτοιμα να παραιτηθούν να κλαίνε στα διαλείμματα να μεταφέρουν την ψυχολογική πίεση στο σπίτι τους στην οικογένεια τους;

Γιατί πρέπει να υπάρχει αυτή η εικόνα στην αγορά εργασίας ενώ στην πραγματικότητα είναι υποστελεχωμένα με άτομα που νιώθουν δημόσιοι υπάλληλοι και λόγω οικογενειακών σχέσεων να μην νοιάζονται;

Γιατί τα στελέχη έχω έπρεπε να είναι υπόδειγμα και να δίνουν κίνητρο στον εργαζόμενο να έχουν καταντήσει ακριβοπληρωμένα διακοσμητικά στοιχεία που ξέρουν ότι είναι στο απυρόβλητο;

Και τέλος κύριε Μάκη γιατί να πρέπει να τα περνάω όλα αυτά και εγώ για ένα μέτριο μισθό κάνοντας υπομονή καθημερινά λόγω ανάγκης;

Θα ήθελα να με κοιτάτε στα μάτια όταν σας ρωτάω και όχι να βάλετε κάποιον από τους υφιστάμενους σας που νομίζουν ότι μπορούν να σας κρύβουν τις καταστάσεις για πολύ ακόμα….

Θα ακολουθήσουν και άλλοι να είστε σίγουρος….

Όπως λένε και οι Άγγλοι σε απλή μετάφραση πρέπει να μπω στα παπούτσια σου για να καταλάβω τι περνάς….το έχετε σκεφτεί ποτέ;;;;

Υπομονή σε όλους και καλό κουράγιο!

Η καταγγελία όπως αναρτήθηκε στα social media:

aftodioikisi.gr

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΦΥΓΜΟΣ