«Nα βγουν οι στολές από τα Mπαούλα»: Tο Mανιφέστο του Κωστα Πρωτοπαπαδάκη για μια Hλιούπολη Xωρίς «εσείς και εμείς»

Όταν η λύρα σμίγει με το κλαρίνο έξω από εξέδρες και γραφειοκρατίες — Μια βαθιά ανθρώπινη παρέμβαση για την κουλτούρα του αυθεντικού ανταμώματος.

Στιγμιότυπο από τη συνάντηση φορέων της δημοτικής κίνησης «Συνεργασίες Πόλης» στην Ηλιούπολη. Διακρίνονται από αριστερά οι Αχιλλέας Αδαμαντιάδης, Κωνσταντίνος Πρωτοπαπαδάκης (πρώην Πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Ηλιούπολης) και Νικόλαος Ανυφαντής, σε μια συζήτηση για την ανάγκη αναζωογόνησης της αυθεντικής επικοινωνίας και των κοινοτήτων της πόλης.

Σε μια βαθιά ανθρώπινη κατάθεση ψυχής προχώρησε ο Κώστας Πρωτοπαπαδάκης, πρώην Πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Ηλιούπολης, αποτυπώνοντας σκέψεις και βιώματα δεκαετιών για την ανάγκη της αυθεντικής συνύπαρξης των ανθρώπων στην εποχή μας. Μακριά από τυπικές ανακοινώσεις για εκδηλώσεις και γραφειοκρατικά συμβούλια, ο πρώην πρόεδρος μιλάει για τον πολιτισμό ως έναν ζωντανό οργανισμό που γεννιέται «από τα κάτω» ως οργανική ανάγκη και απαίτηση των ίδιων των κατοίκων.

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Με έναν συγκλονιστικό λόγο, ο Κώστας Πρωτοπαπαδάκης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη σημερινή πραγματικότητα, όπου τα νέα παιδιά εγκλωβίζονται σε μια ψηφιακή, εικονική πραγματικότητα αποκομμένα από την αληθινή ζωή, και οι κοινωνίες μας —ακόμα και στα χωριά της Κρήτης ή της Ηπείρου— κλείνονται στους εαυτούς τους λόγω του τουρισμού και της αποξένωσης.

«Ο πολιτισμός είναι σαν το βότσαλο στη λίμνη», τονίζει χαρακτηριστικά. «Αν ρίξεις ένα, θα κάνει έναν κύκλο και θα σβήσει. «Αν δεν ρίχνεις συνεχώς κι άλλες πέτρες, ο κύκλος δεν θα διευρυνθεί. Αντίθετα, όταν πλαισιώσεις τη λίμνη με περισσότερες, δημιουργείς κύκλους που συνδέονται μεταξύ τους.» Ο μόνος τρόπος να σπάσει αυτός ο εγκλωβισμός είναι η αυθεντική κοινότητα: το να βγουν οι στολές από τα μπαούλα, να ενωθούν οι συμπαγείς κοινότητες των Κρητών και των Ηπειρωτών, και το κλαρίνο με τη λύρα να αντηχήσουν ξανά στη μέση της πλατείας, στον δρόμο, χωρίς εξέδρες, διαχωρισμούς και το διχαστικό «εσείς και εμείς».

Η παρέμβασή του ανασύρει μνήμες από την ιστορική ταυτότητα της Ηλιούπολης, την εποχή που η περιοχή ήταν ακόμα «βουνό» και οι άνθρωποι ίδρωναν μαζί στις αλάνες και τα γήπεδα —όπως οι αθλητές της Εθνικής ομάδας ρίψεων που προπονούνταν εδώ με μεγάλους δασκάλους του στίβου (Παπαγεωργίου, Καραγιάννης, Προβόπουλος)—, αλλά και τότε που ο σπουδαίος σκηνοθέτης Γρηγόρης Γρηγορίου αποτύπωνε στις ταινίες του στην Ηλιούπολη την ελευθερία και την καθαρότητα της ανθρώπινης επικοινωνίας.

 ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΣΦΥΓΜΟΣ

Αυτή την κουλτούρα της αλάνας και του αυθεντικού ανταμώματος διεκδικεί ξανά η πόλη, μέσα από τους πραγματικούς «εργάτες» της παράδοσης και «καλά παιδιά» με επίπεδο και κατανόηση που δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά. Γιατί, όπως επισημαίνει ο Κώστας Πρωτοπαπαδάκης, ο δεσμός που θα συνέξει ξανά την πόλη και θα δώσει καταφύγιο στη νεολαία για να αντικρίσει τον ήλιο και να μη φοβάται τον διπλανό της, δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια· χρειάζεται μόνο ένα καθαρό «γεια σου» και το σμίξιμο των ανθρώπων.