«Όψιμα δάκρυα» στην ακτογραμμή του Σαρωνικού: Η Νέα Αριστερά «καρφώνει» τους 9 δημάρχους για συνενoχή στην εμπορευματοποίηση

 Πώς η «φωτογραφική» διάταξη της κυβέρνησης για τα ακίνητα της ΕΤΑΔ άνοιξε τον ασκό του Αιόλου στις παραλιακές δημοτικές αρχές – Στο στόχαστρο το «μοντέλο Ελληνικού» και η διαχρονική σιωπή μπροστά στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ανακοίνωση της Νομαρχιακής Επιτροπής Νότιας Αθήνας της Νέας Αριστεράς για τη δήλωση των 9 δημάρχων

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Το παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού δεν σώζεται με όψιμα δάκρυα και ανακοινώσεις δημάρχων

Οι ακτές, το παραλιακό και θαλάσσιο μέτωπο του Σαρωνικού δεν είναι εμπόρευμα. Η προστασία τους είναι υπόθεση των κατοίκων και των κινημάτων.

Η κοινή ανακοίνωση των εννέα δημάρχων του παραλιακού μετώπου του Σαρωνικού, με την οποία ζητούν την απόσυρση του απαράδεκτου άρθρου 339 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αναδεικνύει ένα σοβαρό ζήτημα: την επιχειρούμενη αλλαγή του καθεστώτος ελέγχου και αδειοδότησης των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος σε ακίνητα της ΕΤΑΔ.

Η φωτογραφική αυτή ρύθμιση από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δημιουργεί ερωτήματα για τις αρμοδιότητες των δήμων και την προστασία του παραλιακού μετώπου, και σίγουρα πρέπει να αποσυρθεί. Ωστόσο, πίσω από τη σημερινή αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης βρίσκεται ένα πολύ βαθύτερο πολιτικό πρόβλημα: η διαχρονική εμπορευματοποίηση του παραλιακού μετώπου του Σαρωνικού.

Οι εννέα δήμαρχοι δεν μπορούν να εμφανίζονται σήμερα ως υπερασπιστές του παραλιακού μετώπου χωρίς να λογοδοτούν για τη στάση που κράτησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια απέναντι στις πολιτικές των κυβερνήσεων που αντιμετώπισαν τον δημόσιο παραλιακό χώρο ως πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης.

Η ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Το παραλιακό μέτωπο δεν οδηγήθηκε στη σημερινή κατάσταση από μία μόνο νομοθετική ρύθμιση. Είναι αποτέλεσμα μιας διαχρονικής πολιτικής που, στο όνομα της ανάπτυξης, του τουρισμού και της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, παραχωρεί ολοένα και περισσότερο χώρο στις απαιτήσεις της επιχειρηματικής κερδοσκοπίας.

Η ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και ο δημόσιος χαρακτήρας των ακτών υποχωρούν μπροστά στην εντατικοποίηση των εμπορικών και τουριστικών χρήσεων.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, οι δημοτικές αρχές δεν μπορούν να περιορίζονται σε ανακοινώσεις όταν θίγονται οι δικές τους αρμοδιότητες. Έχουν θεσμική και πολιτική ευθύνη να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον, να ενημερώνουν τους πολίτες και να αντιστέκονται έμπρακτα στις επιλογές που υποβαθμίζουν το περιβάλλον και περιορίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα.

Δεν αρκεί να διαμαρτύρεσαι όταν το κεντρικό κράτος περιορίζει τις αρμοδιότητές σου. Πρέπει να έχεις αγωνιστεί και όταν περιορίζονται τα δικαιώματα των πολιτών και ο δημόσιος χώρος παραδίδεται στην επιχειρηματική εκμετάλλευση.

Η υπεράσπιση των δημοτικών αρμοδιοτήτων δεν ταυτίζεται αυτομάτως με την υπεράσπιση του παραλιακού μετώπου. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς ποιος θα ελέγχει τις επιχειρήσεις, αλλά ποιος αποφασίζει για το μέλλον του παραλιακού χώρου και προς όφελος ποιων.

Και ενώ ξεδιπλώνεται εδώ και δεκαετίες μια διαρκής επιχείρηση ακραίας εμπορευματοποίησης, κακοποίησης και αλλοίωσης του παραλιακού μετώπου (όπως κάγκελα, συρματοπλέγματα, μαρίνες πολυτελών σκαφών, πολυτελή εστιατόρια, νυχτερινά κέντρα, μπαρ και φαραωνικές ξενοδοχειακές μονάδες), οι δημοτικές αρχές από τον Πειραιά, το Μικρολίμανο και τον Φαληρικό Όρμο, μέχρι το Παλαιό Φάληρο, τον Άλιμο, το Ελληνικό, τη Γλυφάδα, τη Βούλα, τη Βουλιαγμένη και την Ανάβυσσο, ανέχονται και σιωπούν προκλητικά μπροστά σε αυτή την κακοποίηση.

Το Ελληνικό είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα σιωπής και συνενοχής

Η επένδυση στο Ελληνικό αποτελεί χαρακτηριστική έκφραση ενός μοντέλου ανάπτυξης που μεταβάλλει ριζικά τον χαρακτήρα του παραλιακού μετώπου.

Οι παρεμβάσεις αυτής της μεγάλης κλίμακας δημιουργούν ερωτήματα για τις περιβαλλοντικές, χωροταξικές και κλιματικές επιπτώσεις, την επιβάρυνση της ποιότητας ζωής των κατοίκων (με την κυκλοφοριακή φόρτιση να είναι πλέον αβίωτη), τις χρήσεις γης, την πρόσβαση στους ελεύθερους χώρους και την κατανομή των οικονομικών οφελών.

Παράλληλα, τίθενται κρίσιμα ερωτήματα για το ποιοι ωφελούνται από αυτόν τον μετασχηματισμό και κατά πόσο οι ανάγκες των κατοίκων αποτελούν πραγματική προτεραιότητα.

Η κριτική σε αυτό το μοντέλο ανάπτυξης δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τις ευθύνες των δημοτικών αρχών που το αποδέχθηκαν, το υποστήριξαν ή δεν αντιτάχθηκαν με την απαιτούμενη συνέπεια.

Η εμπορευματοποίηση των ακτών απειλεί να περιορίσει τους ελεύθερους χώρους, να επιβαρύνει τις πόλεις, να εντείνει τις ανισότητες και να μετατρέψει ένα κοινό αγαθό σε χώρο οργανωμένο γύρω από την αγοραστική δύναμη και την κερδοσκοπία. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος ή τον αποκλεισμό της κοινωνίας από τις αποφάσεις.

Το παραλιακό μέτωπο δεν ανήκει σε κυβερνήσεις, επενδυτές ή δημοτικές αρχές

Η αντίθεση για το άρθρο 339 δεν πρέπει να περιοριστεί σε μια διαμάχη για την κατανομή αρμοδιοτήτων. Δεν αρκεί να διατηρηθούν οι αρμοδιότητες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αν δεν υπάρχει σαφής δέσμευση για την προστασία του περιβάλλοντος, του δημόσιου χώρου και των δικαιωμάτων των κατοίκων.

Οι δήμοι οφείλουν να λογοδοτούν. Το παραλιακό μέτωπο δεν είναι ούτε κυβερνητικό τσιφλίκι ούτε δημοτικό λάφυρο. Είναι κοινό αγαθό και πρέπει να παραμείνει προσβάσιμο και ελεύθερο στους πολίτες.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Η εμπορευματοποίηση δεν θα σταματήσει με μία ακόμη ανακοίνωση δημάρχων ή μόνο με δικαστικές προσφυγές. Χωρίς κοινωνική κινητοποίηση, οι θεσμικές παρεμβάσεις δεν αρκούν για να ανατρέψουν πολιτικές που υπηρετούν ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.

 ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΣΦΥΓΜΟΣ

Χρειάζεται ένα ισχυρό, ανεξάρτητο και μαζικό κίνημα κατοίκων, με τη συμμετοχή περιβαλλοντικών συλλογικοτήτων και τοπικών πρωτοβουλιών, που θα διεκδικεί:

• Ελεύθερη πρόσβαση στις ακτές
• Προστασία του περιβάλλοντος
• Ανάδειξη, σεβασμό και συντήρηση των αρχαιολογικών ευρημάτων
• Διαφάνεια και ουσιαστικό έλεγχο των παρεμβάσεων
• Πραγματική συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις

Δεν αποδεχόμαστε την υποκρισία των όψιμων ευαισθησιών, ούτε οι κάτοικοι να παραμένουν θεατές. Η θάλασσα και ο αιγιαλός δεν είναι εμπορεύματα.

Ούτε σιωπή ούτε ανοχή. Οργανωμένος αγώνας των κατοίκων για το παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού, τη θάλασσα και τον δημόσιο χώρο!