«Γενιά σε Εγκλωβισμό»: Στο παιδικό δωμάτιο μέχρι τα 31 τους οι Έλληνες λόγω χαμηλών μισθών

 Με καθαρό εισόδημα κάτω από 900 ευρώ, επτά στους δέκα νέους κάτω των 35 ζουν με τους γονείς τους – Η οικονομική ασφυξία πυροδοτεί ιστορικό κραχ στις γεννήσεις

Σε κατάσταση παρατεταμένης κοινωνικής και δημογραφικής ασφυξίας βρίσκεται η νέα γενιά στην Ελλάδα, όπως αποκαλύπτουν τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. Η χώρα κατατάσσεται στην τρίτη χειρότερη θέση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την ηλικία ανεξαρτητοποίησης των νέων, με τον μέσο Έλληνα να εγκαταλείπει την πατρική εστία μόλις στα 30,7 του έτη. Την ίδια στιγμή, στη Φινλανδία οι νέοι ξεκινούν την αυτόνομη ζωή τους στα 21,4 έτη, αναδεικνύοντας ένα τεράστιο χάσμα εννέα ολόκληρων χρόνων.

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

         

Η οικονομική πραγματικότητα πίσω από τους αριθμούς είναι αμείλικτη. Επτά στους δέκα Έλληνες κάτω των 35 ετών αναγκάζονται να συγκατοικούν με τους γονείς τους, γεγονός που μεταφράζεται σε περίπου 400.000 ανθρώπους. Παράλληλα, το κύμα φυγής στο εξωτερικό συνεχίζεται, έχοντας στερήσει ήδη από τη χώρα περισσότερους από 300.000 νέους.

Οι μισθοί της επιβίωσης και η δημογραφική κατάρρευση

Ο πυρήνας του προβλήματος εντοπίζεται στην αγορά εργασίας, με την Ελλάδα να καταγράφει τον δεύτερο χαμηλότερο μέσο ετήσιο μισθό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία:

• Έξι στους δέκα εργαζόμενους αμείβονται με λιγότερα από 1.200 ευρώ μεικτά τον μήνα.
• Το καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την πλειονότητα των νέων δεν ξεπερνά τα 900 ευρώ.

Με το τρέχον κόστος στέγασης και την ακρίβεια να καλπάζουν, το εισόδημα αυτό καθιστά την αυτόνομη διαβίωση απλό δικαίωμα πολυτελείας. Με 900 ευρώ το μήνα, ένας νέος δεν μπορεί να φύγει από το σπίτι, να παντρευτεί ή να κάνει παιδί. Έχει δουλειά, αλλά δεν έχει ζωή.

Η αδυναμία αυτή έχει άμεσο, δραματικό αντίκτυπο στο δημογραφικό προφίλ της χώρας. Η μέση Ελληνίδα φέρνει στον κόσμο το πρώτο της παιδί στην ηλικία των 31,2 ετών, ενώ μία στις τέσσερις γυναίκες της γενιάς του 1980 δεν θα τεκνοποιήσει ποτέ.

Η καθίζηση των γεννήσεων σοκάρει: από τις 117.000 γεννήσεις το 2007, η χώρα υποχώρησε στις μόλις 65.500 πέρυσι, με την Ελλάδα να χάνει 57.000 ανθρώπους κάθε χρόνο.

 ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΣΦΥΓΜΟΣ

Το πραγματικό κόστος

Το ζήτημα δεν είναι πλέον στενά οικονομικό, αλλά υπαρξιακό. Το πραγματικό κόστος δεν μετριέται σε ευρώ, αλλά σε γενιές. Όταν μια ολόκληρη γενιά εγκλωβίζεται στο παιδικό της δωμάτιο λόγω έλλειψης προοπτικών, δεν χάνεται μόνο αυτή. Χάνεται και η επόμενη· αυτή που δεν θα γεννηθεί ποτέ.

Απαιτούνται άμεσες, δομικές παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας και τη στεγαστική πολιτική πριν η δημογραφική αιμορραγία καταστεί πλήρως μη αναστρέψιμη.