Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία ενισχύουν στρατιωτικά την Άγκυρα, τροφοδοτώντας την εξοπλιστική της αυτονόμηση και την επιθετικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Έντονο προβληματισμό στην ευρωπαϊκή διπλωματία και την ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η συνεχιζόμενη αμυντική συνεργασία ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών, όπως η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία, με την Άγκυρα. Σύμφωνα με αναλυτές, η πολιτική αυτή εξασφαλίζει περιορισμένα και βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη για τις ευρωπαϊκές πολεμικές βιομηχανίες, αλλά την ίδια στιγμή ενισχύει μακροπρόθεσμα τη στρατιωτική ισχύ και την περιφερειακή επιθετικότητα της Τουρκίας.
Οι
ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προτάσσουν συχνά τη σημασία της Τουρκίας ως συμμάχου στο
ΝΑΤΟ, καθώς και τη συνεργασία σε κρίσιμα μέτωπα όπως το μεταναστευτικό. Ωστόσο,
το τίμημα αυτών των συμφωνιών αποδεικνύεται υψηλό για την ασφάλεια της ίδιας
της Ευρώπης. Μέσα από τις εξοπλιστικές συμπράξεις και τη μεταφορά τεχνογνωσίας,
η Άγκυρα καταφέρνει να αναπτύξει τη δική της εγχώρια αμυντική βιομηχανία,
μειώνοντας την εξάρτησή της από τη Δύση.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
Η στρατιωτική αυτονόμηση της Τουρκίας —με την παραγωγή προηγμένων drones, ναυτικών μονάδων και συστημάτων αεράμυνας— λειτουργεί ως μοχλός πίεσης στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Η πολιτική των «μικρών και πρόσκαιρων κερδών» από την πλευρά της Ευρώπης κινδυνεύει να μετατραπεί σε στρατηγική παγίδα, αποθρασύνοντας μια δύναμη που αμφισβητεί ανοιχτά τη διεθνή νομιμότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
0 Σχόλια