Από τα
υπέρ-κτήρια της αθηναϊκής παραλίας μέχρι την αλλοίωση του κοινωνικού ιστού, η
προστασία του περιβάλλοντος παύει να είναι σύνθημα και γίνεται επιτακτική
πολιτική επιλογή.
Σε μια εποχή όπου η περιβαλλοντική κρίση χρησιμοποιείται συχνά ως επικοινωνιακό εργαλείο ή άλλοθι, γεννάται ένα κρίσιμο ερώτημα: πού σταματά η ατομική ευθύνη του πολίτη και πού αρχίζει η υποχρέωση της Πολιτείας;
Το κείμενο
που ακολουθεί αποτελεί μια κραυγή αγωνίας και ταυτόχρονα μια πολιτική
τοποθέτηση για την προστασία του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται
μόνο στο «πράσινο», αλλά επεκτείνεται στην πολιτιστική, αισθητική και
κοινωνική ταυτότητα της πατρίδας μας.
v της Καστανίας Μαριάννας
«Περιβάλλον και προστασία
Το
πολυτιμότερο πράγμα στον άνθρωπο είναι η Ζωή. Αυτή η μικρή λεξούλα με
τρία γράμματα. Ένα σύμφωνο και δύο φωνήεντα. Το γεγονός αυτό είναι σε συμφωνία με
την τριαδικότητα των όντων. Το σύμφωνο αντιστοιχεί με την υλική
υπόσταση των όντων και τα δύο φωνήεντα με την πνευματική κ την ψυχική
υπόσταση.
Σίγουρα η
ίδια η ελληνική γλώσσα κρύβει μέσα της ένα γενετικό νοηματικό κώδικα!
Εδώ αντιλαμβανόμαστε ως Έλληνες, ότι η ελληνική γλώσσα λειτουργεί ως ένας βιολογικός
καθρέφτης, που δηλώνει ότι λειτουργεί, όχι μόνο σαν εργαλείο έκφρασης, αλλά
και ως καθρέφτης της ίδιας της ζωής!
Έτσι ως
νοήμονες άνθρωποι, αντιλαμβανόμαστε ότι το περιβάλλον είναι το κοινό μας
σπίτι και αποτελεί τη βάση όλων των οργανισμών.
Τα τελευταία
χρόνια με ραγδαίες εξελίξεις, το περιβάλλον, η φύσις, αντιμετωπίζει σοβαρές
απειλές, όπως η ρύπανση, η αποψίλωση των δασών, όπου στην
θέση τους μπαίνουν ανεμογεννήτριες.. η «κλιματική αλλαγή» σε εισαγωγικά.... και
η υπερβολική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων...
Όλοι οι
πολίτες, σίγουρα ως αφυπνισμένοι... πολιτισμένοι άνθρωποι... μπορούμε να
συμβάλλουμε με απλές καθημερινές πράξεις όπως να διατηρούμε την πόλη
καθαρή κ να μη πετάμε δεξιά και αριστερά σκουπίδια, όπως εξοικονόμηση νερού,
ηλεκτρικής ενέργειας, ανακύκλωση κλπ
Όμως η
ευθύνη αυτή δεν κατανέμεται ισότιμα. Η προστασία του περιβάλλοντος ναι
μεν είναι ευθύνη όλων μας, όμως δεν είναι δίκαιο να μεταφέρεται το μεγαλύτερο
βάρος της ευθύνης στους απλούς πολίτες, όταν οι περισσότερες
περιβαλλοντικές αποφάσεις λαμβάνονται από τις κυβερνήσεις, τους δημόσιους
φορείς κ τις μεγάλες επιχειρήσεις για οικονομικό κέρδος και φυσικά πολιτικό!
Οι μεγάλες
καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος, η ανεπαρκής προστασία των δασών
(δασοφύλακες), η ρύπανση από βιομηχανικές δραστηριότητες, οι ελλείψεις στον
χωροταξικό σχεδιασμό και οι αποφάσεις που επηρεάζουν τους φυσικούς πόρους, δεν
μπορούν να αντιμετωπιστούν με ατομικές μόνο ενέργειες των πολιτών. Απαιτούν
πολιτική βούληση, αποτελεσματικούς ελέγχους, διαφάνεια, λογοδοσία!
Οι
ενημερωτικές καμπάνιες που προτρέπουν τους πολίτες να αλλάξουν συνήθειες έχουν
αξία ξεκινώντας από τα θεμέλια της παιδείας, όμως δεν μπορούν να
χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την απουσία ουσιαστικών πολιτικών ενεργειών!
Η προστασία
του περιβάλλοντος δεν επιτυγχάνεται μόνο με διαφημίσεις και συνθήματα.
Επιτυγχάνεται με πρόληψη, σωστή διαχείριση των φυσικών πόρων προς
όφελος των Ελλήνων Πολιτών κα όχι Πολιτικών. Όχι λόγια βιτρίνας ανάμεσα στα
λόγια και τις πράξεις... Και μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει ως πολίτες ευκαιρίες
παρεμβάσεις...
Θέλω να
πιστεύω ότι όλοι οι πολίτες είμαστε πρόθυμοι να αναλάβουμε το μερίδιο ευθύνης
που μας αναλογεί, αλλά αναμένουμε από την Πολιτεία και φυσικά από την Τοπική
Αυτοδιοίκηση να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες, με ουσιαστικά μέτρα,
διαφάνεια κ σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον, για να έχουμε μέλλον, με
επιτακτική ανάγκη για τις επόμενες γενιές τα παιδιά μας!
Επίσης το
περιβάλλον δεν είναι μόνο τα δάση η θάλασσα. Είναι και η ταυτότητα της πόλης
μας, η ιστορία της, η αρχιτεκτονική της και η ποιότητα
ζωής των κατοίκων της. Όμως επαναλαμβάνω δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι η
ευθύνη σταματά στον απλό πολίτη.
Δεν είναι
ο πολίτης που αποφασίζει για τις μεγάλες κατασκευές, για τις αλλαγές χρήσεως της, για την
αλλοίωση του φυσικού και αστικού τοπίου!
Δεν είναι ο πολίτης που θεσπίζει τους νόμους, ούτε εκείνος που εγκρίνει
έργα με τεράστιες περιβαλλοντικές συνέπειες καθώς κ αισθητικές συνέπειες!
Και ενώ
ξοδεύονται εκατομμύρια... σε διαφημιστικές καμπάνιες, την ίδια στιγμή
λαμβάνονται αποφάσεις που έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στο περιβάλλον κ στην
ποιότητα ζωής των πολιτών. Ποιος δουλεύει ποιον. Έτσι δημιουργείται η εντύπωση
ότι το βάρος της ευθύνης μεταφέρεται στον πολίτη, ενώ όσοι λαμβάνουν τις
κρίσιμες αποφάσεις, αποφεύγουν να λογοδοτήσουν.!
Χαρακτηριστικό
παράδειγμα αποτελεί η ανέγερση υπέρ μεγεθών κτηρίων στην Αθηναϊκή παραλία!
Και νομίζω ότι όλοι καταλάβατε ιδιαίτερα για ποιο κτήριο αναφέρομαι -
αντιαισθητική εικόνα. Συνάδουν τέτοια κτήρια με την ιστορία, την αρχιτεκτονική
φυσιογνωμία και τον πολιτισμό μας; Μια Αθήνα που έχει παγκόσμιο σύμβολο της την
Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν οποιαδήποτε
Μητρόπολη χωρίς ιστορική μνήμη!
Η ανάπτυξη δεν
μπορεί να σημαίνει αλλοίωση της ταυτότητας του τόπου. Έχουμε υποστεί πολλές
αλλοιώσεις. Φτάνει ως εδώ!
Στην
προστασία του περιβάλλοντος επιτρέψτε μου να βάλω στο κάδρο και το μεταναστευτικό
κύμα που χρόνια προετοίμαζαν στο DAVOS, το project της μεγάλης
επανεκκίνησης! Αλλοίωση της κοινωνίας. Έχουμε εγκληματικότητα... φοβάται ο
Έλληνας να κυκλοφορήσει. Έχουν εισβάλει χιλιάδες. Η Ελλάδα δεν κατοικείται πια
από Έλληνες... Δυστυχώς αυτή είναι η Αλήθεια και μη φοβάστε να το πείτε, δεν
είμαστε ούτε ξενοφοβικοί ούτε ρατσιστές. Μη γλύφετε άλλο καραμέλα.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
Η προστασία
του περιβάλλοντος παίρνει πολλές διαστάσεις, αφορά όλα, δεν είναι μόνο το
πράσινο (και αναρωτιέμαι συνεχώς.. ποιο πράσινο, δεν βλέπω πια πράσινο). Αφορά αισθητική,
πολιτιστική, την ελληνική κοινωνία, το δικαίωμα των Ελλήνων να
ζουν με ασφάλεια στην πόλη τους. Σε μια πόλη που σέβεται τον χαρακτήρα της).
Γι' αυτό ζητούμε από την Πολιτεία να σέβεται την θέση της και να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν και να αποδεικνύουν έμπρακτα, ότι η ανάπτυξη πρέπει να συνυπάρχει με την ποιότητα και ευημερία του Έλληνα Πολίτη.
Γιατί η Προστασία
του Περιβάλλοντος είναι η ίδια η ζωή. Και δεν είναι σύνθημα. Τα σιχαίνομαι
άλλωστε τα συνθήματα χωρίς περιεχόμενο. Είναι Πολιτική επιλογή.»
Καστανία
Μαριάννα
ηθοποιός - σκηνοθέτης - αρθρογράφος
0 Σχόλια