Από την υστεροβυζαντινή περίοδο στη σύγχρονη Ηλιούπολη. Η διαδρομή του πέτρινου ναΐσκου που αποτέλεσε το πνευματικό κέντρο του παλιού αγροτικού οικισμού.
Με αφορμή την εορτή του Αϊ-Γιώργη, αξίζει να θυμηθούμε ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της πόλης μας: το παλιό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, το οποίο παραμένει κλειστό εδώ και χρόνια, παρότι αποτελεί πιθανότατα ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα μνημεία της πόλης.
Το εκκλησάκι βρίσκεται
πίσω από τον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου & Αγίας Ελένης στην
περιοχή Συκιές της Ηλιούπολης. Πρόκειται για έναν μικρό,
λιτό, πέτρινο μονόχωρο ναΐσκο, με χαμηλή στέγη και απλή
αρχιτεκτονική, χαρακτηριστική των παλιών εξωκλησιών της Αττικής.
Στο εσωτερικό του υπήρχαν παλαιότερα τοιχογραφίες, οι οποίες με την
πάροδο των χρόνων έχουν φθαρεί, ενώ ο περιβάλλων χώρος χρησιμοποιούνταν παλιά
ως σημείο συγκέντρωσης των κατοίκων της περιοχής.
Σύμφωνα με ιστορικές
αναφορές και τοπικές μαρτυρίες, το εκκλησάκι χρονολογείται πιθανότατα
στην υστεροβυζαντινή περίοδο, ενώ άλλες εκτιμήσεις του αποδίδουν
ηλικία τουλάχιστον 400 ετών. Η ύπαρξή του συνδέεται με τον παλιό
αγροτικό οικισμό που υπήρχε στην περιοχή πριν από τη δημιουργία
της σύγχρονης Ηλιούπολης. Σε εκείνα τα χρόνια, η γύρω περιοχή ήταν
αγροτική και το εκκλησάκι αποτελούσε σημείο αναφοράς για τους
κατοίκους, τους γεωργούς και τους βοσκούς.
Οι παλαιότεροι κάτοικοι αναφέρουν ότι οι βοσκοί
της περιοχής άναβαν κερί στον Άγιο Γεώργιο πριν
βγάλουν τα ζώα τους για βοσκή, ζητώντας την προστασία του Αγίου.
Παράλληλα, το εκκλησάκι λειτουργούσε και ως τόπος μικρών συναθροίσεων,
ιδιαίτερα σε περιόδους γιορτών, ενώ αποτελούσε και ένα σημείο
πνευματικής αναφοράς για τους λίγους κατοίκους της τότε αγροτικής
περιοχής.
Για πολλά χρόνια, το εκκλησάκι άνοιγε και λειτουργούσε ανήμερα της
γιορτής του Αγίου Γεωργίου, διατηρώντας ένα όμορφο τοπικό
έθιμο. Εδώ και χρόνια παραμένει κλειστό, λόγω προβλημάτων
συντήρησης και της ανάγκης προστασίας του ιστορικού αυτού μνημείου.
Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μικρό σε μέγεθος κτίσμα, η ιστορική
και συμβολική του αξία για την Ηλιούπολη είναι
ιδιαίτερα σημαντική, καθώς συνδέει τη σύγχρονη πόλη με το παρελθόν της.
Ίσως, λοιπόν, η εορτή του Αϊ-Γιώργη να αποτελέσει μια
καλή αφορμή ώστε, μετά τις απαραίτητες ενέργειες και με σεβασμό στην
ιστορικότητα και την ασφάλεια του χώρου, να εξεταστεί η δυνατότητα
να ξαναλειτουργήσει, έστω συμβολικά, μία φορά τον χρόνο. Μια τέτοια
κίνηση θα έχει ιδιαίτερη σημασία για τους κατοίκους της πόλης,
καθώς θα ανέδειχνε ένα ξεχασμένο μνημείο, θα διατηρούσε μια τοπική
παράδοση και θα έδινε ξανά ζωή σε ένα μικρό αλλά σημαντικό
κομμάτι της ιστορίας της πόλης μας.
Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργηδες και τις Γεωργίες! Να έχετε υγεία, χαρά και κάθε καλό στη ζωή σας!
0 Σχόλια