Από τη Βιέννη στον κόσμο της τέχνης: Η Κωνσταντίνα Φαρμάκη ενώνει πολιτισμούς
Η Κωνσταντίνα Φαρμάκη, ιστορικός και επιμελήτρια τέχνης με μόνιμη βάση τη Βιέννη, μιλά στο Cyclades24 και στη Μαρίτα Ρίτζi για τη διεθνή της πορεία στον χώρο των εικαστικών τεχνών, τον ρόλο της σύγχρονης επιμέλειας εκθέσεων, αλλά και τη σημασία της ανάδειξης της γυναικείας καλλιτεχνικής έκφρασης.
«ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ!»
Με σημαντική δραστηριότητα στη διοργάνωση και επιμέλεια
εικαστικών εκθέσεων σε διεθνές επίπεδο, η ίδια συμβάλλει ενεργά στη διαμόρφωση
ενός πολυδιάστατου εικαστικού διαλόγου, γεφυρώνοντας πολιτισμούς, αισθητικές
προσεγγίσεις και σύγχρονες καλλιτεχνικές αναζητήσεις. Μέσα από τη δουλειά της,
προωθεί τη δυναμική παρουσία των γυναικών δημιουργών στη σύγχρονη τέχνη,
αναδεικνύοντας νέες φωνές και οπτικές στον διεθνή πολιτιστικό χάρτη.
1.
Ζείτε και δημιουργείτε μόνιμα στη
Βιέννη. Πώς έχει επηρεάσει αυτό το περιβάλλον τη ματιά σας πάνω στην εικαστική
τέχνη και τον τρόπο που προσεγγίζετε τις διεθνείς συνεργασίες;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ζώντας και εργαζόμενη μόνιμα στην Αυστρία, βρίσκομαι
καθημερινά σε έναν χώρο όπου η ιστορική παράδοση της τέχνης συνυπάρχει οργανικά
με τη σύγχρονη δημιουργία. Αυτό το περιβάλλον έχει ενισχύσει τη διαθεματική μου
ματιά και έχει διαμορφώσει έναν τρόπο σκέψης που δεν περιορίζεται σε εθνικά ή
αισθητικά σύνορα. Οι διεθνείς συνεργασίες για μένα δεν είναι απλώς
επαγγελματικές συνέργειες, αλλά ουσιαστικοί πολιτιστικοί διάλογοι.
Η Βιέννη είναι μια πόλη με έντονη ιστορική μνήμη αλλά και
ισχυρή σύγχρονη καλλιτεχνική δυναμική. Αυτός ο διαρκής διάλογος ανάμεσα στο
παρελθόν και το παρόν έχει διαμορφώσει τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι την
εικαστική πράξη: ως πεδίο συνάντησης διαφορετικών χρόνων, πολιτισμών και
αφηγήσεων. Παράλληλα, το πολυπολιτισμικό περιβάλλον της πόλης ενισχύει μια
ανοιχτή, διεθνή ματιά στις συνεργασίες, βασισμένη στον σεβασμό της ετερότητας
και στην ουσιαστική ανταλλαγή.
2.
Η πορεία σας κινείται ανάμεσα στην
ιστορία της τέχνης, την επιμέλεια και τη διοργάνωση εκθέσεων. Ποιο στοιχείο
θεωρείτε τον πυρήνα της καλλιτεχνικής σας ταυτότητας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Παρότι η πορεία μου κινείται σε πολλά επίπεδα – ιστορία και
κριτική τέχνης, επιμέλεια, διοργάνωση εκθέσεων, δημοσιογραφία – ο πυρήνας της
καλλιτεχνικής μου ταυτότητας παραμένει η ιστορία τέχνης. Η αναζήτηση νοήματος.,
η ανάγκη σύνδεσης της τέχνης με την κοινωνία. Με ενδιαφέρει η τέχνη ως ζωντανή
πράξη, ως εργαλείο επικοινωνίας και ευθύνης, όχι ως αυτάρεσκη εικόνα. Με
ενδιαφέρει να δημιουργώ συνθήκες όπου το έργο τέχνης δεν παρουσιάζεται απλώς,
αλλά «συνομιλεί» με τον θεατή, τον χώρο και το κοινωνικό πλαίσιο.
3.
Τι ήταν εκείνο που σας ώθησε να
ανοίξετε διάλογο ανάμεσα στην εικαστική τέχνη και την ποίηση και τι αναζητάτε
σε μια τέτοια σύμπραξη;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ο διάλογος ανάμεσα στην εικαστική τέχνη και την ποίηση
προέκυψε φυσικά μέσα από την πολυετή μου ενασχόληση με τον λόγο, τη
δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Και οι δύο μορφές έκφρασης λειτουργούν ως
φορείς μνήμης, συναισθήματος και κοινωνικού στοχασμού. Σε αυτή τη σύμπραξη
αναζητώ τη συνύπαρξη εικόνας και λέξης ως κοινό πεδίο ελευθερίας.Προσωπικά
εμπνέομαι από την λογοτεχνια και την ποίηση για να δημιουργήσω έργα. Όταν
πρωτοξεκίνησα να ζωγραφίζω όλα τα έργα μου είχαν αφετηρία έμπνευσης τα γραπτά
της Αλκυόνης Παπαδάκη η οποία με τίμησε με την παρουσία της στην δευτερη
ατομική μου έκθεση στην Βιέννη με τίτλο «Ο ανθός της ψυχής μου».
Η εικαστική τέχνη και η ποίηση μοιράζονται μια κοινή ανάγκη: να πουν αυτό που
δεν λέγεται εύκολα. Ο διάλογος ανάμεσά τους προέκυψε φυσικά, ως ανάγκη για μια
πιο πολυεπίπεδη αφήγηση. Σε τέτοιες συμπράξεις αναζητώ τη ρωγμή, το σημείο όπου
η εικόνα και ο λόγος αλληλοσυμπληρώνονται χωρίς να περιορίζουν ο ένας τον
άλλον.
4.
Στη νέα μας συνεργασία, ποιος είναι
ο ρόλος που θα θέλατε να έχει η ποίηση: συνομιλητής των έργων, ερμηνευτικό
εργαλείο ή μια αυτόνομη φωνή μέσα στον ίδιο χώρο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Στη νέα μας συνεργασία, θα ήθελα η ποίηση να λειτουργεί ως
αυτόνομη αλλά ισότιμη φωνή μέσα στον ίδιο χώρο. Να μην «υπηρετεί» τα έργα, ως
επεξήγηση των έργων, αλλά να συνομιλεί μαζί τους, ως μια παρουσία που ανοίγει
νέες αναγνώσεις και αφήνει χώρο στον θεατή να κινηθεί ελεύθερα ανάμεσα στις
μορφές και τις λέξεις.δημιουργώντας έναν ενιαίο, πολυφωνικό καλλιτεχνικό τόπο
όπου ο ίδιος καλείται να συνθέσει τη δική του εμπειρία.
5.
Πιστεύετε ότι η τέχνη σήμερα έχει
ακόμη τη δύναμη να λειτουργεί ως πράξη στάσης ζωής και όχι μόνο ως αισθητικό
γεγονός;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Πιστεύω ακράδαντα ότι η τέχνη εξακολουθεί να είναι πράξη
στάσης ζωής. Η προσωπική μου διαδρομή, η ακτιβιστική και εθελοντική μου δράση –
ιδιαίτερα με πυρήνα το παιδί και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες – με έχει
οδηγήσει στο να αντιμετωπίζω την τέχνη ως μέσο ευαισθητοποίησης, αφύπνισης και
κοινωνικής παρέμβασης. Σε έναν κόσμο ταχύτητας και επιφανειακής κατανάλωσης εικόνων,
η τέχνη μπορεί να προσφέρει παύση, σκέψη και αντίσταση. Δεν είναι απλώς
αισθητικό γεγονός· είναι πράξη συνειδητοποίησης.
6.
Ποια θεματικά πεδία σάς απασχολούν
περισσότερο αυτή την περίοδο και πώς σκοπεύετε να τα αναπτύξετε μέσα από τα
επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Αυτή την περίοδο με απασχολούν έντονα ζητήματα γυναικείας
ταυτότητας, μνήμης, κοινωνικού ρόλου και ανθρωπισμού, καθώς και ο τρόπος που το
προσωπικό μετατρέπεται σε συλλογικό βίωμα. Όλα αυτά σκοπεύω να τα αναπτύξω μέσα
από εκθέσεις, πολιτιστικές δράσεις και διεθνείς συνεργασίες που ενισχύουν τον
διάλογο και συνδέουν την εικαστική πράξη με τον λόγο, το θέατρο και τη
συλλογική εμπειρία.
7.
Η συνεργασία μας σηματοδοτεί ένα
κοινό όραμα. Ποια είναι τα επόμενα βήματα που οραματίζεστε σε διεθνές επίπεδο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Η συνεργασία μας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο όραμα διεθνούς
πολιτιστικής δικτύωσης. Τα επόμενα βήματα που οραματίζομαι περιλαμβάνουν τη
δημιουργία θεσμικών συνεργασιών ανάμεσα σε χώρες, πολιτιστικούς φορείς και
καλλιτέχνες, με στόχο εκθέσεις, πολιτιστικές ανταλλαγές και δράσεις που
ταξιδεύουν και μεταφέρουν ουσιαστικά μηνύματα. Οραματίζομαι τη δημιουργία ενός
σταθερού δικτύου καλλιτεχνών, επιμελητών και ποιητών, όπου η συνεργασία δεν θα
είναι περιστασιακή αλλά εξελισσόμενη. Εκθέσεις, εκδόσεις και δράσεις που θα
ταξιδεύουν και θα προσαρμόζονται σε διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα.
8.
Στις εκθέσεις που διοργανώνετε, πώς
επιλέγετε τους καλλιτέχνες και τι αναζητάτε πρωτίστως: τεχνική αρτιότητα,
ιδεολογικό βάθος ή προσωπικό στίγμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Στις εκθέσεις που επιμελούμαι, η επιλογή των καλλιτεχνών
βασίζεται σε έναν συνδυασμό στοιχείων. Η τεχνική αρτιότητα είναι
σημαντική, αλλά όχι επαρκής από μόνη της. Αναζητώ πρωτίστως ιδεολογικό βάθος
και προσωπικό στίγμα· έργα που έχουν λόγο ύπαρξης και ειλικρίνεια. Για μένα
προηγείται η ειλικρίνεια της έκφρασης και η δυνατότητα του έργου να επικοινωνεί
ουσιαστικά. Γι αυτό απευθύνω πάντα προσωπική πρόσκληση σε καλλιτέχνες που
γνωρίζω την δουλειά τους και δεν κάνω δημόσιες προσκλήσεις.Μ ενδιαφέρει η
ποιότητα των καλλιτεχνών και όχι η ποσότητα.
9.
Στις 5, 6 και 7 Μαΐου, στη Ροτόντα
των Ηνωμένων Έθνων στη Βιέννη, παρουσιάζετε έκθεση με γυναίκες ζωγράφους και
θέμα τη Γυναίκα. Τι θέλετε να «ακουστεί» μέσα από αυτή τη συνάντηση γυναικείων
φωνών;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Στην έκθεση που παρουσιάζουμε στις 5, 6 και 7 Μαΐου στη
Ροτόντα των Ηνωμένων Εθνών στη Βιέννη, η οποία τελεί υπό την Αιγίδα της
Κυπριακής Πρεσβείας στην Βιέννη και μάλιστα η ιδέα ν απευθυνθούμε μόνο σε
γυναίκες ήταν του εξοχώτατου Πρέσβη κυρίου Ανδρέα Ιγνατίου την οποία αποδέχθηκα
με χαρά , γι αυτό και ο τίτλος «Γυναικεία Υπόθεση». Μέσα από αυτή τη συνάντηση
γυναικείων φωνών, όπου οι γυναίκες υμνούν την γυναίκα , επιθυμώ να ακουστεί η
πολυφωνία και η πολυπλοκότητα της γυναικείας εμπειρίας. Να αναδειχθεί η
γυναίκα όχι ως σύμβολο, αλλά ως ενεργό υποκείμενο, δημιουργός, μάρτυρας και
φορέας αλλαγής.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
10.Αν έπρεπε να
συνοψίσετε σε μία φράση το μήνυμα αυτής της έκθεσης και της ευρύτερης
καλλιτεχνικής σας διαδρομής, ποια θα ήταν αυτή;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Αν έπρεπε να συνοψίσω σε μία φράση το μήνυμα αυτής της έκθεσης
και της συνολικής μου διαδρομής, θα έλεγα:
η τέχνη ως πράξη ευθύνης, διαλόγου , μνήμης και
ελευθερίας και ανθρωπιάς.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ ΓΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
0 Σχόλια