Είναι μνήμη, είναι τραγούδι, είναι οι φωνές των ανθρώπων που κουβάλησαν σε μια βαλίτσα τα λίγα τους υπάρχοντα και όλη τους την ψυχή.
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ
Από τις
στάχτες γεννήθηκαν νέες γειτονιές, καινούργιες πατρίδες, νέοι δρόμοι.
Η πληγή
έγινε ρίζα. Η απώλεια έγινε ταυτότητα.
Κι εμείς
σήμερα στεκόμαστε απέναντι σ’ εκείνη τη μνήμη όχι μόνο για να πούμε “δεν
ξεχνώ”,
αλλά για να
θυμίσουμε στους εαυτούς μας πως η αλληλεγγύη είναι η δύναμη που χτίζει ξανά·
πως η ειρήνη
δεν είναι δεδομένη, είναι επιλογή που πρέπει να την υπερασπιζόμαστε καθημερινά.
Η Σμύρνη μάς
διδάσκει ότι ακόμα κι όταν όλα χάνονται, η ψυχή ενός λαού μπορεί να
ξανασηκωθεί.
Και αυτό το μάθημα παραμένει ζωντανό, όσο το κουβαλάμε μέσα μας.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
0 Σχόλια